زمینه و هدف: پایداری فعالیت بدنی و روانشناسی دامنه ای بسیار وسیع دارد که یکی از مهم ترین زیر مجموعه های آن توجه به فعالیت بدنی و حالات روحی و روانی افراد می باشد. بنابراین هدف این مطالعه، بررسی نقش پایداری فعالیت بدنی و روانشناسی در پایداری نیروی انسانی بود. روش کار: روش تحقیق با رویکرد اکتشافی می باشد. جامعه آماری در بخش کیفی شامل منابع انسانی (مدیران، اساتید، و خبرگان ورزشی) بود که نمونه گیری بر مبنای رسیدن به اشباع نظری به صورت قضاوتی انجام شد (18 نفر). جامعه آماری در بخش کمی شامل مدیران ارشد در حوزه ورزش بود که نمونه آماری به روش هدفمند و دردسترس انتخاب گردید که به تعداد 215 نفر از مدیران ارشد در حوزه ورزش بود. ابزار پژوهش شامل مصاحبه های نیمه ساختاریافته و پرسشنامه حاصل از مصاحبه بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها در بخش کیفی، از سه مرحله کدگذاری برای دسته بندی مولفه های استفاده گردید. همچنین در بخش کمی از مدل یابی ساختاری و سنجش روابط چندگانه بین متغیرها از نرم افزار smart pls استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که پایداری روانشانسی بر نیروی انسانی با ضریب مسیر 61/2 و سطح معنی داری 54/0 و نیز پایداری ورزشی بر نیروی انسانی با ضریب مسیر 07/11 و سطح معنی داری 63/0، اثرگذار هستند. نتیجه گیری: به صورت کلی می توان گفت که پایداری نیروی انسانی، به دو عامل پایداری فعالیت بدنی و پایداری نیروی انسانی وابستگی دارد و مدیران میتوانند از طریق ارتقا پایداری و توسعه فعالیت بدنی و روانشناسی در کارکنان خود، توانمندسازی نیروی انسانی را توسعه دهند.